Ο Γιώργος Σαράτσης ανήκει στους ανθρώπους που διαβλέπουν την παρακμιακή τροχιά του σύγχρονου κόσμου, και έχουν το θάρρος αλλά και την ειλικρίνεια να την καταγγείλουν μέσα από την τέχνη τους. Η πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο Πρόσφορο Χώμ α, συνιστά μία κραυγή διαμαρτυρίας που αναδεικνύει και καυτηριάζει τις εκφυλισμένες πτυχές του πολιτισμού μας, ενός πολιτισμού σε βαθιά κρίση. Μόνος του μέσα σε έναν κόσμο γκρεμισμένο, αναζητά απελπισμένα το φως. Έναν άνθρωπο να μοιραστεί τις σκέψεις του, όσα αισθάνεται, όσα βλέπει. Αυτά που τον τυραννούν. Όμως το μήνυμά του δεν βρίσκει απόκριση – η ερείπωση των ψυχών κυριαρχεί παντού. Με απόγνωση συνειδητοποιεί την αλήθεια αυτής της μοναξιάς: Τόσα πράγματα εν αχρηστία, Θεέ μου / κι ούτε ένας άνθρωπος να πεις / μια καλημέρα . Και όταν ο διάλογος προκύπτει, ένα αίσθημα ματαιότητας, έλλειψης νοήματος, υπερκαλύπτει την χαρά της επικοινωνίας: Δεν έχω πολλά να πω / αρκετά μεγάλος πια να καταλάβω / το άδοξο / ορισμένων συναντήσεων . Ο ποιητής αισθά...